maandag 25 augustus 2014

Een maand en een klets

Ik draag mijn fitbit nu een maand en een klets, zijnde anderhalve dag ofzo. Ik ben nog steeds zo fanatiek als in het begin. Dat ene uur op de camping dat ik hem niet aan had, liep ik op mijn ongemakken. Want we waren aan het petanquen en petanquen, I can tell you, dat zijn veel stappen. Ik doe het ook 's nachts aan als ik naar het toilet ga. Eens gaan kijken waar de ballen liggen, nog eens terugwandelen voor je gooit. Het loopt op.

Er zijn een negental dagen dat het me niet gelukt is om aan de 10.000 stappen te komen, de dag van de autorit, de lazy Sunday nadien,... Op standaard dagen moet ik best wel wat extra inspanningen doen. Dus ontwikkel ik trukjes, ik stap al eens uit langs de achterkant van het station of ik doe een blokje in de buurt. Soms is het verrassend hoe weinig stappen in een blokje gaan, soms gaat het verrassend goed vooruit. Het is alvast een mythe dat je aan je stappen geraakt door je huishouden te doen. Ofwel is ons huis niet groot genoeg.

De uitschieters? De zondag tijdens de Gentse feesten, op zaterdag na middernacht wat rondhangen op de pleinen, op café gaan, laat gaan slapen,... en dan de laatste dag met nog meer rondwandelen afsluiten. De Mont Ventoux op en af wandelen of de wandeling naar het bergmeertje.

Ik had in elk geval niet verwacht dat ik nog steeds zo fanatiek zou zijn. Zelfs zo erg, dat ik vanavond nog buiten ga, ja, in de regen. Of dat ik die eerste week spierpijn ging hebben...

zondag 24 augustus 2014

Lush-Pod-KAL - week 5

Op zondag neem ik een foto van mijn lush. We zitten over de helft, de vijfde week zit er op. Ik ben serieus opgeschoten vind ik zelf. Het lijf is af, dus kon ik in de badkamer een foto nemen. Ik heb er 2 inches, dus zo'n 5 cm extra tricotsteek aan toegevoegd om het wat langer te maken. Ik heb al gemerkt dat mijn lijf iets langer is dan standaard, ook bij naaipatronen doe ik er vaak een paar extra cm bij.
Omdat ik mijn twee handen nodig heb lijkt het ferm open te vallen, maar dat valt eigenlijk wel mee. Het is trouwens ook de bedoeling dat de trui negatieve ease heeft en dus nauw aansluitend zit. Ik moet het knopenpat nog breien, dus dat komt ook wel goed.
Op de rug en aan de mouwen zit het nog wat rommelig. Maar ik heb nog niet geblockt. Ik denk dat ik lange mouwen wil, zodat het echt een trui wordt die ik heel de winter aan kan. En straks al als vest als het niet regent. Het was wat vreemd om met wol te breien toen het zo warm was, maar met het weer dat we nu hebben keek niemand vreemd op dat ik breide op de trein, de timing van deze KAL zit dan ook wel ideaal. 

zaterdag 23 augustus 2014

In de keuken

In mijn zwarte jurkje voel ik me een beetje een prinses. Het rokje zwiert open als ik dans, zelfs zonder al te uitbundig te doen. De verschillende laagjes knisperen als ik loop en af en toe zwaai ik nonchalant mijn armen om het nog beter te horen. Echt een kleedje om mee te gaan feesten en te dansen. En als ze plots slows draaien sta ik voor mijn liefje. "Wil je met me dansen?" Hij antwoordt ontwijkend. "Het zou veel voor me betekenen." Hij haalt zijn schouders op. "Ik doe geen slows," mompelt hij, terwijl we die toch wel eens durven placeren in de keuken. Weg van de blikken van iedereen. Ik voel de tranen opwellen, nooit een goed idee bij make-up. Ik stampvoet en ik vlucht weg. In het toilet dep ik het weg met wat papier en ik vlucht naar buiten. Voorbij de rokers stap ik verder de avondlucht in. Hij haalt frietjes en staat alweer te shaken wanneer de regen me naar binnen jaagt.

dinsdag 19 augustus 2014

PomPomMag

Toen ik thuis kwam lagen er twee pakjes op mij te wachten, van dezelfde afzender: PomPomMagazine. Het herfstnummer met een aantal leuke patronen en artikels om te lezen. Het andere pakje bevatte een button en vier kleine bolletjes wol. De dames hadden nog wat inhoud van goodiebags van Unwind Brighton over en hielden een wedstrijd. Ik ontdekte een aantal namen die me wel bekend in de oren klinken, met dank aan ravelry en de podcasts. Zo heb ik een klein grijs bolletje BFL fingering van The uncommon thread, een Britse indie dyer met een collectie wolletjes waar ik altijd zit op te kwijlen als er een shopupdate komt. Ik ontdekte dat Kaleidoscope in Sint-Gillis die ook verkoopt, maar ik ben er nog altijd niet geraakt. Het blauwe bolletje is corriedale sport van Old Maiden Aunt, een naam die vermoedelijk bij sommigen wel een belletje doet rinkelen. Haar wolletjes zijn heel geliefd, maar momenteel is het wat geduld hebben want ze organiseert ook de Edinburgh Yarn Festival. Een mij onbekende naam was Eden Cottage en ik moet toegeven dat het beige-achtige bolletje niet echt mijn verbeelding aan het werk zet, maar die mooie kleurtjes op hun site dan weer wel. En last but not least, een bolletje rood Belle van Juno Fibre Arts. Het zijn kleine hebbedingen, ik betwijfel of ik ze ooit ga gebruiken, al zou het misschien wel kunnen als accent of in kleurwerk, maar het zijn vooral leuke bolletjes die doen dromen.  

zondag 17 augustus 2014

Lush-Pod-KAL - week 4


In de vierde week werd weinig gebreid aan de lush. Wol en warme temperaturen  en een camping gaan niet echt goed samen, leek me.

Gelukkig is er een lazy sunday om de autorit te verteren. Samen met lush op de naalden. De derde bol is opgebreid, de vierde meer dan halverwege. Ik ben bezig aan de taillering in de lenden, wat de eentonige tricot wat doorbreekt.


vrijdag 15 augustus 2014

The storyteller

Een van de podcast die ik volg heeft een maandelijkse online boekenclub. Halverwege de maand wordt een boek voorgesteld dat de volgende maand gelezen zal worden en tegen het einde van de maand volgt er een blogpost met bespreking en reacties. Ik vermoed dat een gedeelte ook via ravelry verloopt, wat  minder interessant is. 
Ik volg de podcast nog niet zo lang en wou het wel eens proberen. The storyteller van Jodi Picoult was het boek voor juli. In mijn enthousiasme dacht ik dat zes weken ruim voldoende zou zijn. In de feiten is het eerder een maand die je hebt. Maar juli passeerde en ik raakte het boek niet aan. Nog druk bezig met de honderdjarige man, veronderstel ik. Het boek haalde het op het nippertje van de nieuwe Bridget Jones om mee te gaan op verlof. De eerste namiddag op de camping was dit mijn gezel en ik heb het niet meer neergelegd. Het is een boek dat je niet meer los laat. Ik had op voorhand de commentaren op de achterflap niet gelezen. Eentje geeft nogal veel van het verhaal weg. Maar ik liet me leiden door Sage, een ietwat mensenschuwe vrouw met een litteken in het gelaat. Het maakt dat ze zich wat afzondert. Haar job als bakker helpt haar daar ook bij. Ze gaat al jaren naar een zelfhulpgroep om het overlijden van haar moeder te verwerken. Daar ontmoet ze Joseph, een oudere man, klant in de bakkerij. Langzaam worden ze vrienden en dan onthult hij een geheim dat haar wereld overhoop haalt. 

Sommige stukken naar het einde vond ik wat ver gezocht of wat te gemakkelijk. Ik slaakte een luide "oh nee" toen bleek dat het zo zou uitdraaien. Een vreemde wending waarmee ze me toch nog verraste. Maar al bij al heb ik dit boek graag gelezen. 

woensdag 13 augustus 2014

UFO: to finish or to frog - 8/12

Die foto van mijn UFO's van een aantal blogposts terug blijft leuk om te zien en ook om te kijken wat er ondertussen van terecht gekomen is. Maar focus vooral op het blauwe, derde rij links. Dat is Amenoato van Rie, een patroon uit Pompommagazine. Ik kocht het tijdschrift in februari toen ik in Edinburgh was en zocht er meteen ook de wol voor. De keuze viel op Shilasdair Luxury, een mengeling van wol, angora, kameel en kasjmier, gesponnen en geverfd op het eiland Skye, in blauw, meer bepaald winter loch. Dat laatste was een beetje noodgedwongen omdat ik dacht 4 strengen nodig te hebben (zelfde aantal meters als het patroon) en Be Inspired maar van een beperkt aantal kleuren zoveel strengen had op het moment dat ik in haar winkel stond. Maar blauw is sowieso een goede keuze omdat het toch bij heel wat van mijn outfits past. Het is blijkbaar wel nogal moeilijk om de kleur exact vast te leggen met mijn telefoon. Het is lichtblauw, beetje denim met een beetje grijs. De eerste foto geeft misschien het beste de kleur weer, maar toch is het een beetje feller, al is de tweede foto te fel.

Het patroon zit fantastisch in elkaar en die diagonale strepen zijn eigenlijk heel leuk om te breien, beetje verstand op nul, maar toch voldoende afwisseling. Logisch bijna dat mijn versie iets langer is geworden. Ik ben sowieso geen al te grote fan van cropped en ik had voldoende wol. Want het lukte me om het lijf te breien en één mouw af te werken met twee strengen.
Voor de afwerking van de tweede mouw heb ik dan maar een nieuwe streng gestart. Ik heb de mouwen iets korter gemaakt dan het patroon vraagt omdat ik zin had in kortere mouwen. Het truitje moet nog geblokt worden en valt iets meer closed fitted uit dan de foto van het model. Ik wou geen rechte zak, maar ik had misschien best wel wat extra steken voorzien beneden om mijn heupen weg te moffelen. De knoopjes ga ik nadien aanzetten. Het onderste krijg ik vermoedelijk niet toe en nu ben ik aan het twijfelen of ik het niet gewoon ga open laten vallen, zonder knoopjes. Enfin, eerst blokken en zien wat dit als resultaat geeft